بررسی اثر ناخالصی‌های در حد ppb بر روی دقت اندازه‌گیری در کروماتوگرافی گازی

بررسی اثر ناخالصی‌های در حد ppb بر روی دقت اندازه‌گیری در کروماتوگرافی گازی

حتی ناخالصی‌های در حد ppb می‌توانند دقت کروماتوگرافی گازی را مختل کرده و موجب انحراف محسوس در نتایج تحلیلی شوند . سپهر گاز کاویان تولید کننده و تامین کننده گازهای خالص وترکیبی دارای گواهینامه ISO17025 و آزمایشگاه مرجع اداره استاندارد ایران می باشد.جهت خرید گازهای خالص و ترکیبی تماس بگیرید.02146837072 – 09033158778

.کروماتوگرافی گازی (GC) یکی از دقیق‌ترین و حساس‌ترین روش‌های جداسازی و اندازه‌گیری ترکیبات شیمیایی است. اما این دقت بالا، به همان اندازه که مزیت محسوب می‌شود، به‌شدت به خلوص گازها و شرایط سیستم وابسته است. در چنین سیستمی، حتی مقادیر بسیار ناچیز ناخالصی در حد «قسمت در میلیارد» (ppb) می‌توانند نتایج را دچار انحراف کنند. این ناخالصی‌ها ممکن است از خود گازهای حامل، رگولاتورها، خطوط اتصال یا حتی از محیط وارد سیستم شوند و باعث تغییر در شکل پیک‌ها، زمان بازداری و پاسخ دتکتور شوند.

اثر ناخالصی‌های بسیار کم بر عملکرد سیستم GC

هرچند تصور می‌شود ناخالصی در حد ppb بی‌اهمیت است، اما در کروماتوگرافی گازی این مقادیر می‌توانند کل نتیجه را تغییر دهند. اکسیژن، رطوبت، CO₂، نیتروژن اضافی یا ترکیبات آلی سبک، هر یک به شکلی روی عملکرد ستون یا دتکتور تأثیر می‌گذارند. برای نمونه، وجود تنها چند ppb اکسیژن کافی است تا فاز ساکن ستون به‌تدریج اکسید شود و حساسیت سیستم کاهش یابد. همین مقدار از بخار آب نیز می‌تواند باعث تغییر قطبیت فاز ساکن شود و موجب جابجایی پیک‌ها گردد.

در دتکتورهایی مانند FID یا TCD، ناخالصی‌های کوچک در گاز حامل منجر به نویز، تغییر در خط پایه یا افت پاسخ می‌شوند. به‌عنوان مثال، رطوبت در TCD موجب تغییر در هدایت حرارتی گاز شده و پاسخ سیستم را ناپایدار می‌کند. در دتکتور ECD که برای آنالیزهای فوق‌حساس استفاده می‌شود، تنها چند مولکول اکسیژن می‌تواند با جذب الکترون‌ها، سیگنال را به‌کلی از بین ببرد.

مسیر ورود ناخالصی‌ها و روش کنترل آن‌ها

منشأ این ناخالصی‌های کوچک معمولاً در خود تجهیزات و مسیر گاز نهفته است. گازهای حامل اگر خلوص آن‌ها کمتر از 99.9999% (درجه 6.0) باشد، معمولاً دارای اکسیژن و رطوبت در حد چند ده ppb هستند. همین مقدار برای ایجاد خطا در آنالیز کافی است. علاوه بر آن، رگولاتورهای برنجی، اتصالات لاستیکی یا شیلنگ‌های پلاستیکی می‌توانند با گذشت زمان باعث آزادسازی ترکیباتی مانند CO₂ یا هیدروکربن‌های سبک شوند.

در سیستم‌های حرفه‌ای، برای جلوگیری از این مشکل از چند لایه فیلتر تصفیه گاز استفاده می‌شود. فیلترهای حذف اکسیژن، رطوبت و هیدروکربن در مسیر گاز حامل قرار می‌گیرند و ناخالصی‌ها را تا سطح زیر ۱ ppb کاهش می‌دهند. علاوه بر آن، خطوط انتقال از جنس فولاد ضدزنگ با پولیش داخلی بالا انتخاب می‌شوند تا هیچ نقطه جذب یا واکنشی در مسیر گاز وجود نداشته باشد.

نشت‌های بسیار کوچک نیز از دلایل اصلی ورود ناخالصی‌ها هستند. حتی نشت در حد چند میکرولیتر در دقیقه می‌تواند مقدار زیادی هوا (حاوی اکسیژن و بخار آب) وارد سیستم کند و موجب انحراف پیک‌ها شود. برای تشخیص این نشت‌ها از محلول‌های مخصوص یا سنسورهای الکترونیکی نشتی استفاده می‌شود.

تأثیر مستقیم ناخالصی‌های ppb بر دقت اندازه‌گیری

برای درک بهتر، می‌توان به چند مثال عددی اشاره کرد:

افزایش اکسیژن از ۵ به ۵۰ ppb در گاز حامل هلیوم می‌تواند خطای اندازه‌گیری متان را تا ۵٪ افزایش دهد.

حضور ۳۰ ppb رطوبت باعث جابجایی زمان بازداری تا ۰.۱ ثانیه می‌شود.

وجود تنها ۲ ppb اکسیژن در دتکتور ECD می‌تواند پاسخ را تا ۱۰٪ کاهش دهد.

این مقادیر کوچک نشان می‌دهد که سیستم‌های GC در واقع «آینه‌ای از خلوص گازها» هستند؛ هرچه ناخالصی کمتر، پاسخ پایدارتر و تکرارپذیری بیشتر خواهد بود.

جدول زیر خلاصه‌ای از تأثیر چند ناخالصی متداول را نشان می‌دهد:

نوع ناخالصیغلظت (ppb)اثر بر GC
O₂5–20اکسیداسیون ستون، افزایش نویز
H₂O10–50جابجایی زمان بازداری
CO₂5–30نوسان در خط پایه
هیدروکربن‌های سنگین1–10پیک‌های ناخواسته
H₂S<5تخریب دتکتور
N₂ اضافی10–100تفکیک ناقص پیک‌ها
پایداری سیستم و نقش فیلترها و گازهای فوق‌خالص

پایداری سیستم و نقش فیلترها و گازهای فوق‌خالص

ناخالصی‌های در حد ppb نه‌تنها باعث خطای لحظه‌ای می‌شوند، بلکه به‌مرور در ستون یا دتکتور تجمع می‌یابند. این تجمع، یکی از دلایل اصلی افت عملکرد تدریجی ستون است. به همین دلیل در آزمایشگاه‌های دقیق، قبل از شروع هر آنالیز، سیستم با گاز خالص (Purging) شسته می‌شود تا آثار رطوبت یا اکسیژن از مسیر حذف گردد.

گازهای مورد استفاده نیز معمولاً از نوع Ultra High Purity (UHP) هستند؛ یعنی خلوص ۶.۰ یا بالاتر با ناخالصی کمتر از ۵ ppb برای اکسیژن و رطوبت. این گازها همراه با گواهی آنالیز (CoA) عرضه می‌شوند تا ترکیب دقیق آن‌ها مشخص باشد. در کنار آن، استفاده از رگولاتورهای دو مرحله‌ای و اتصالات بدون نشتی، تضمین می‌کند که خلوص گاز تا لحظه ورود به دتکتور حفظ شود.

کالیبراسیون، استانداردها و تضمین صحت نتایج

حتی با رعایت تمام این موارد، کنترل دوره‌ای سیستم ضروری است. آزمایشگاه‌هایی که با استاندارد ISO/IEC 17025 کار می‌کنند، از گازهای مرجع با غلظت‌های دقیق (در حد ppb تا ppm) برای ارزیابی دقت استفاده می‌کنند. این گازهای مرجع باعث می‌شوند هرگونه تغییر در پاسخ دتکتور یا زمان بازداری فوراً مشخص شود.

استانداردهایی مانند ASTM D1945 و ISO 6974 بر استفاده از گازهای فوق‌خالص تأکید دارند، زیرا کوچک‌ترین ناخالصی می‌تواند موجب انحراف در نتایج نهایی شود. در کاربردهای خاص مثل صنایع نیمه‌هادی یا داروسازی، سطح مجاز ناخالصی حتی از ppb هم کمتر در نظر گرفته می‌شود.

کروماتوگرافی گازی ابزاری دقیق، اما بسیار حساس است. حضور ناخالصی‌ها—even در حد ppb—می‌تواند باعث تغییر زمان بازداری، افزایش نویز، جابجایی پیک‌ها و کاهش تکرارپذیری نتایج شود. برای حفظ دقت اندازه‌گیری، باید از گازهای با خلوص بسیار بالا، فیلترهای مؤثر و سیستم‌های بدون نشتی استفاده کرد. در واقع، کروماتوگرافی دقیق، بدون گاز خالص، هرگز به دقت واقعی خود نمی‌رسد.

بدون شرح

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *